2/18/2009 - You tube Filmpje Allochtonen tegen Autochtonen
http://www.youtube.com/watch?v=wBhv2r4U-mE
|
|
Comments (0) :: Reageer! :: Vaste Link
|
2/18/2009 - Ártikel Lokale aanpak Rasicme in 2004
Lokale aanpak van rechtsextremisme onder jongeren
Een onderzoek naar het beleid binnen 4 gemeenten om extreem rechtse sympathieën onder jongeren tegen te gaan
Vera Huijgens
Colofon
Landelijk Bureau ter bestrijding van Rassendiscriminatie
Schaatsbaan 51
3013 AR Rotterdam
Tel. 010 2010201
Fax 010 2010222
E-mail:
Website :
Auteur: Vera Huijgens
Rotterdam, december 2004
2
Inhoud
Inleiding 4
1. Jongeren en extreem rechts 5
1.1 Wat is extreem rechts? 5
1.2 Extreem rechts in Nederland 6
1.3 Racistisch en extreem rechts geweld in Nederland 8
1.4 Jongeren en extreem rechts 8
2. Onderzoeksopzet 11
3. Beschrijving lokale situaties 16
3.1 Aalsmeer 16
3.2 Dokkum 16
3.3 Eindhoven 17
3.4 Landgraaf 17
4. Resultaten / Analyse 19
4.1 Aalsmeer 19
4.2 Dokkum 23
4.3 Eindhoven 26
4.4 Landgraaf 31
4.5 Gemeenten met elkaar vergeleken 34
5. Conclusie 36
6. Aanbevelingen 41
Literatuurlijst 43
Internetbronnen 44
3
Inleiding
In de afgelopen periode is in de media herhaaldelijk aandacht geweest voor lokale inter-etnische spanningen onder groepen jongeren. Het NRC kopte: "Al-Qaeda vs. White Power in Aalsmeer". Dit suggereert dat het gaat om groepen die een behoorlijke mate van organisatie hebben. Dit blijkt echter niet het geval. Vaak gaat het om jongerengroepen die nauwelijks politiek actief zijn, maar hun afkeer van de andere groep laten blijken door middel van bepaalde stijlkenmerken. Groepen variëren van samenstelling en vaak gaat het om een lokaal probleem. Het is aan gemeentes en andere instellingen binnen die gemeentes om op een goede manier met deze jongeren om te gaan.
In dit onderzoek is een aantal gemeentes betrokken die in de media zijn geweest door problemen met jongeren met extreem rechtse sympathieën. Door verschillende instanties binnen een gemeente te benaderen is getracht een overzicht te geven van het huidige beleid en het functioneren daarvan. Uiteindelijk is op basis van deze onderzoeksgegevens een aantal aanbevelingen geformuleerd.
In hoofdstuk één zal kort aangegeven worden hoe het er op dit moment voor staat met extreem rechts in Nederland. Allereerst zal behandeld worden wat extreem rechts precies is en welke definitie gedurende dit onderzoek gehanteerd is. Voorts zal een zeer beknopt overzicht gegeven worden van de politieke partijen, waarna wordt ingegaan op de problematiek rond jongeren en extreem rechts. Aangezien deze problematiek veel kenmerken lijkt te hebben van jeugdculturen, wordt daar in hoofdstuk 2 aandacht aan besteed. Er wordt een aantal algemene theorieën rond jeugdculturen behandeld en deze worden kort toegepast op extreem rechtse jongeren. In hoofdstuk drie zal uitgelegd worden hoe het onderzoek is aangepakt, waarna in hoofdstuk vier de situatie in de betrokken gemeentes kort uiteen wordt gezet. In hoofdstuk vijf en zes staan de resultaten en de conclusies beschreven. Ten slotte wordt in hoofdstuk 7 een aantal aanbevelingen gedaan.
Het onderzoek vond plaats in de periode van 16 februari tot 30 juni 2004. De dataverzameling vond plaats in de maanden april en mei. Het is dus mogelijk dat na het verschijnen van het rapport een aantal plannen reeds zijn doorgevoerd of stopgezet.
Dit onderzoek vond plaats in het kader van een afstudeerproject van de studie Algemene Sociale Wetenschappen aan de Universiteit Utrecht. Binnen deze studie heb ik het tracé Studies van Culturen en Minderheden gevolgd. Dit tracé is erop gericht inzicht te verschaffen in de achtergronden van culturele, etnische en nationale verschillen en in een aantal maatschappelijke gevolgen van internationale migratiebewegingen. Rechts extremisme en intolerantie onder jongeren valt hieronder. Het onderzoek vond plaats bij het Landelijk Bureau ter bestrijding van Rassendiscriminatie, het landelijk expertisecentrum op het gebied van bestrijding van rassendiscriminatie.
4
1. Jongeren en extreem rechts
1.1 Wat is extreem rechts?
De term ‘extreemrechts’ verwijst in de eerste plaats naar de oorspronkelijke verdeling van politieke ideologieën in ‘links’ en ‘rechts.’ Links staat hierbij voor progressief, en rechts voor conservatief. Extreem rechts staat dus voor het sympathiseren met uiterst rechtse ideeën.1
Het begrip wordt als soort van paraplubegrip gebruikt, waaronder neo-nazisme en fascisme vallen, maar ook vreemdelingenhaat in het algemeen en het afwijzen van het bestaande politieke systeem. Daarnaast kan gesteld worden dat partijen die bij veel mensen als extreemrechts bekend staan, zelf ontkennen dat zij onder die noemer vallen. In de eerste instantie verwijst het begrip naar een bepaalde ‘categorie’ van politieke partijen. De politieke organisatie van extreemrechts wordt echter steeds minder. Hierdoor spelen aanhangers van het extreemrechtse gedachtegoed, onafhankelijk van een politieke partij, een steeds belangrijkere rol op het gebied van extreem rechts.
Doordat onder de noemer van extreem-rechts verschillende dingen vallen, zijn er meerdere - niet altijd even eenduidige - definities van het begrip. Het NRC Handelsblad doet in juni 2000 een poging om het begrip te definiëren aan de hand van het werk van de Zwitser Altermatt in de Neue Zürcher Zeitung. Volgens Altermatt gaat het om een fenomeen van vaste bestanddelen die zich afhankelijk van de context op verschillende manier manifesteren (NRC Handelsblad, 18-04-2004). Deze vaste bestanddelen zijn de volgende:
• Agressief nationalisme en / of etnocentrisme, dat zich uitdrukt in xenofobie en vreemdelingenhaat;
• Racisme, meestal gefundeerd op een biologisch getinte wereldbeschouwing, terugkerend in etnisch / culturele discriminatie;
• Antisemitisme, dat zich vertaalt in een open of bedekte vijandelijke houding tegenover het joodse volk alsmede in een relativering van nazi-misdaden uit het verleden;
• Autoritarisme, strevend naar een krachtige leidersfiguur en een sterke staat;
• Anti-egalitaristische maatschappijopvatting waarbinnen een hiërarchische, ‘organische’ ordening domineert;
• Nadruk op volksgemeenschap en de culturele homogeniteit daarvan;
• Een antipluralistische opvatting over politiek en samenleving, samenhangend met een wantrouwen tegen de democratie
• Acceptatie van geweld als middel om sociale en politieke conflicten te beslechten;
• Een demagogische spreekstijl waarbij politieke tegenstanders verbaal worden besmeurd;
• Absolutistische aanspraken op de waarheid, die maatschappelijke tolerantie sterk bemoeilijken.
Het nadeel van deze definitie is dat deze vrij exclusief is. Doordat er veel bestanddelen genoemd worden, bestaat de mogelijkheid dat partijen en / of groepen buitengesloten worden, terwijl deze wel belangrijke kenmerken hebben van extreem rechts. Zo zijn niet alle extreem rechtse groepen en
1
5
partijen antisemitisch. Extreem rechts kan zich ook sterk tegen Moslims keren. Dit is echter niet in deze definitie opgenomen. Een ander nadeel is dat de definitie nog veel vragen over laat en er misschien nog meer oproept. Binnen de definitie worden veel termen aangehaald die op hun beurt ook weer gedefinieerd moeten worden, zoals bijvoorbeeld anti-semitisme. Daarom is dit geen geschikte werkdefinitie.
De definitie van Van Donselaar is minder gecompliceerd. Hij splitst rechtsextremisme op in twee elementen, namelijk de afkeer tegen ‘volksvreemde’ en ‘volksvijandige’ elementen. (Van Donselaar & Rodrigues, 2002). Volksvreemd heeft betrekking op cultuurverschillen die men ervaart of denkt te ervaren. In de Tweede Wereldoorlog golden de Joden en Zigeuners als ‘volksvreemd’, tegenwoordig hoort daar alles bij wat als ‘allochtoon’ wordt gezien. ‘Volksvijandig’ zijn de politieke tegenstanders van extreemrechts. Voorbeelden hiervan zijn linkse activisten en demonstranten, maar ook politici die maatregelen nemen tegen extreem rechts. Door deze minder gecompliceerde definitie is de kans kleiner dat groepen die wel degelijk kenmerken vertonen van extreem rechts buiten de doelgroep vallen.
Ondanks dat is deze definitie slechts beperkt toepasbaar op groepen jongeren met extreem rechtse sympathieën. Wanneer er geen sprake is van politieke organisatie, maar bijvoorbeeld van jongerengroepen, is alleen de afkeer van het ‘volksvreemde’ duidelijk aanwezig. Hierin worden weinig nuances aangebracht. Om te laten blijken dat ze tegen de aanwezigheid van allochtonen in Nederland zijn, dragen ze bepaalde kleding, zoals bijvoorbeeld het merk Lonsdale. Waar het in dit onderzoek om draait zijn dus jongeren die zich, zonder politiek georganiseerd te zijn, tegen buitenlanders keren en dit laten blijken door bepaalde stijlkenmerken. Onder 1.4 wordt hier verder op ingegaan.
De definitie die voor dit onderzoek wordt gehanteerd luidt als volgt: ‘Extreem rechtse jongeren’ zijn jongeren van ongeveer 14 t/m 20 jaar die zich keren tegen het volksvreemde, zoals allochtonen, zonder hierbij politiek georganiseerd te zijn. Deze afkeer wordt met name tot uitdrukking gebracht door bepaalde stijlkenmerken. Aangezien er geen sprake is van politieke organisatie zal in het vervolg gesproken worden over ‘jongeren met extreem rechtse sympathieën’.
1.2 Extreem rechts in Nederland
Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1994 ging 7,4% van de uitgebrachte stemmen naar extreem rechtse groeperingen (Van Donselaar, 2002). Dit bleek goed voor 87 gemeenteraadszetels. Bij de Tweede Kamer verkiezingen kregen de Centrum Democraten (CD) 3 zetels. In 1998 keerde het tij. De CD kreeg te weinig stemmen voor een zetel in de Tweede Kamer. Sindsdien zitten er geen extreem rechtse partijen meer in het parlement.2 De (steeds radicaler wordende) Centrum Partij ‘86 (CP ‘86) werd in hetzelfde jaar verboden. Er bleef weinig over van extreem rechts. In 2002 deed men zelfs niet mee aan de verkiezingen. Wel is er een aantal splinterpartijen ontstaan. Hieronder volgt een kort overzicht:
2
6
De Nieuwe Nationale Partij (NNP)
Eind 1997 was CP ‘86 door interne tegenstellingen gescheurd. Daarbij ontstond er een conflict over de partijnaam. De verliezers van het conflict richtten de Volksnationalisten Nederland (VNN) op. Deze distantieerde zich van de nazistische koers van de CP ‘86, waarschijnlijk om een partijverbod te voorkomen. Eind 1998 ging de VNN op in de Nieuwe Nationale Partij (NNP). Binnen deze partij werd een voor de buitenwereld gematigde koers gevaren, maar achter de schermen bleken ze radicaler te zijn. De partij lijkt zich vooral te richten op bestrijding van criminaliteit in het algemeen, maar uit verspreide pamfletten blijkt dat de daders vooral onder etnische minderheden gezocht worden (Van Donselaar, 2002). In maart 2002 deed de NNP mee aan de verkiezingen van de gemeenteraad in Leeuwarden, Rotterdam en Amsterdam. Alleen in de deelraad Rotterdam Feyenoord kreeg zij twee zetels.3 In 2002 werd er een jongerenorganisatie opgericht, de Nieuwe Nationale Jongeren (de NNJ).
Nieuw Rechts
In mei 2003 richtte ex- Leefbaar Rotterdam raadslid Michiel Smit de partij Nieuw Rechts op. Hij moest vanwege zijn sympathieën met extreem rechts Leefbaar Rotterdam verlaten. Hij heeft de publiciteit gehaald door zijn acties en met zijn bezoeken aan het Vlaams Blok.4 Desondanks probeert de partij van haar extreemrechtse imago af te komen (De Volkskrant, 22-02-2002). Men pleit vooral voor een streng beleid tegen allochtonen en vluchtelingen en is erg nationalistisch ingesteld.5
Overige organisaties
Naast de hierboven genoemde partijen zijn er diverse kleine neonazistische organisaties actief, zoals het Actiefront Nationale Socialisten (ANS). Deze groepering is openlijk neonazistisch. Een andere bekende splinterpartij is de NVU. Deze partij is in 1971 opgericht, maar midden jaren 90 nieuw leven ingeblazen. Het gaat om een extreem rechtse neonazigroep die bijvoorbeeld meedoen aan herdenkingen van Adolf Hitler. Ze hebben ook internationaal contacten met neonazi’s.6
Meer van belang voor de jongeren in Nederland is Stormfront Nederland (SFN). SFN werd midden 2000 opgericht door twee oud-NVU’ers. Enerzijds in SFN een neonazigroep, anderzijds werd aansluiting gezocht bij subculturen en bij lokale extreemrechts georiënteerde jongerengroepjes. De organisatiegraad was gering, maar toch konden ze een aantal mensen op de been krijgen. Antisemitisme werd hun handelsmerk. In 2000 en 2001 was SFN vooral een randstedelijk fenomeen. Door het druggebruik van de leiders heeft SFN veel vijanden in extreem rechtse kring (Van Donselaar, 2002).
3
4
5
6
7
1.3 Racistisch en extreem rechts geweld in Nederland
In het begin van de jaren 90 was er een sterke toename van racistisch en extreem rechts geweld. Om hoeveel voorvallen het precies gaat is echter niet duidelijk. De daders (en dus ook hun motieven) zijn vaak onbekend. In het midden en einde van de jaren 90 zette de stijgende lijn zich voort. Tevens was er sprake van een groeiend protest tegen asielzoekerscentra die in de regio werden geplaatst. Dit ging regelmatig gepaard met gewelddadige voorvallen. In 2001 is er voor het eerst weer sprake van een daling. In de onderstaande tabel staat een overzicht van het aantal voorvallen in de jaren 1999 tot en met 2003.
|
Tabel 1.1 Racistisch en extreem rechts geweld, naar categorie, van 1999 tot en met 2003
Categorie
|
1999
|
2000
|
2001
|
2002
|
2003
|
|
Doelbekladding
|
144
|
157
|
68
|
41
|
52
|
|
Bedreiging
|
62
|
86
|
88
|
83
|
73
|
|
Bommelding
|
18
|
2
|
10
|
7
|
1
|
|
Confrontatie
|
18
|
20
|
15
|
10
|
28
|
|
Vernieling
|
50
|
37
|
52
|
38
|
35
|
|
Brandstichting
|
11
|
20
|
37
|
10
|
10
|
|
Bomaanslag
|
-
|
-
|
-
|
-
|
1
|
|
Mishandeling
|
41
|
83
|
46
|
75
|
60
|
|
Doodslag
|
1
|
1
|
1
|
-
|
-
|
|
Totaal
|
345
|
406
|
317
|
264
|
260
|
?http://www.lbr.nl/racismerapportage/index.html http://www.lbr.nl/racismerapportage/index.html http://www.lbr.nl/documentatie/omgaan_met_extreem-rechts/overzicht.html http://www.lbr.nl/documentatie/omgaan_met_extreem-rechts/overzicht.html http://www.lbr.nl/racismerapportage/index.html WW/JT, 2 september 2003 info@lbr.nl www.lbr.nl
|
|
Comments (0) :: Reageer! :: Vaste Link
|
2/18/2009 - Inleiding Racisme
Racisme is een groot probleem in ons kleine landje. Er wordt naar mijn weten te weinig tegen gedaan door de politieke partijen en door het volk zelf. Nederland is een vrij land. Iedereen mag overal en altijd zeggen wat hij denkt. Maar tot hoe ver mag dit gaan? Racisme vindt plaats bij alle volkeren in Nederland. Niet alleen bij de allochtonen maar ook zeker bij de autochtonen.
Een ’’ racist’’ kijk niet naar iemand zijn persoonlijkheid, niet naar iemands werk, niet naar iemands zijn studie maar een racist is erg oppervlakkig. Een ‘’racist’’ vergelijkt iedereen met zichzelf, het liefst zou een ‘’racist’’ willen dat iedereen hetzelfde zou zijn. Hij voelt het als een bedreiging. Wil zijn eigen cultuur beschermen en behouden.
Ik vind het interessant om te onderzoeken uit welk standpunt een ‘’racist’’ denkt.
Ayn Rand noemt racisme zelfs de laagste, grofste primitieve vorm van collectivisme.
Definities van Racisme en Discriminatie:
1)Racisme:
Racisme is een ideologie waarbij uitgegaan wordt van de superioriteit van de ene etnische groep ten opzichte van andere groepen. Dit kan zowel op basis van biologische verschillen als het tegenover elkaar plaatsen van culturen. Racisten vinden dat je culturen niet met elkaar moet mengen en dat er alles gedaan moet worden om de eigen cultuur te beschermen.
(2)Discriminatie:
Discriminatie is het onrechtmatig onderscheid maken tussen mensen of groepen op basis van niet relevante kenmerken (argumenten die er niet toe doen).
Wanneer wordt iemand een racist genoemd?
Hoe vormt een racist zich in de tijd?
Zijn er ook allochtonen die racisten zijn?
|
|
Comments (0) :: Reageer! :: Vaste Link
|
|
Over mij
Racisme in Nederland. Zijn de autochtonen discriminerend of zijn juist de allochtonen discriminerend tegenover de autochtonen. Het is een (politiek) dagelijks probleem in Nederland. Waarom is er eigenlijk racisme?
Vrienden
|
